ریحان سبز

غنچه با دل گرفته گفت

 زندگي

لب زخنده بستن است

گوشه اي درون خود نشستن است

گل به خنده گفت

زندگي شكفتن است

با زبان سبز راز گفتن است

 گفتگوي غنچه و گل از درون باغچه باز به گوش مي رسد

تو چه فكر ميكني

 كدام يك راست گفته اند

من فكر مي كنم گل به راز زندگي اشاره كرده است

هر چه باشد او گل است

 گل يكي دو پيرهن بيشتر از غنچه پاره كرده است...              "قيصر امين پور"